Olek J. Kowalski
Cóż prócz cynizmu?

Czekam twej oferty
czekam — chociaż znam ją

Jesteś nudny
dziwi mnie, że wciąż tańczą wokół ciebie
i śmieją się z twoich tekstów
z tego samego, co zawsze

Przyznaję zresztą: czasem i mnie to śmieszy
ale po chwili też budzi pytanie:
— A co oprócz cynizmu?

Zyskałeś sławę i wierne sługi
wytworzyłeś kanony dobrego smaku
posiadasz prawo wyłączności
na pakiety tanich i drogich rozmów
prowadzisz białą i czarną księgę
a korzenie twe sięgają starożytności

Mógłbyś być zatem moim mistrzem
gdyby nie powracająca wątpliwość:
— Co poza cynizmem?

Wiem, jestem najgorszym przykładem
ale posłużę się nim (czyli sobą)…

Uczę się, ale się nie zmieniam
Mądrość przybywa, ale tylko w gości
Wnikam w strukturę, ale i w nią wtapiam

Wniosek:
poszukiwania piękne, tylko czy owocne?

…

Na marginesie spotkań i objawień
snuję moje obronne credo —

Nigdy do końca nie będę cynikiem


Wrocław \ Gajowice, po ciemku —
środa, 28 stycznia 2004 r., godz. 4:15