Olek J. Kowalski
Dolina Zuzanny

Szukam drogi do ciebie
Dolino Zuzanny
oznaczona na mapie
cudownie delikatną linią
uśmiechająca się kształtem cienia
pobliskiej Góry

Wyrywają mi się usta do szczerego Strumienia
twych skupionych myśli
usiłuję całować Powietrze
którego jesteś naczyniem

Gdyby nie Góra
nie istniałabyś
gdyby nie Góra
również odkrywca nie skierowałby w tę stronę swoich kroków
bo na horyzoncie nie widziałby nic
co sugerowałoby twój urok
właśnie w owym miejscu
pod Górą

Dolino schodów zachwytu
wstępujących i krętych
lecz opartych aż o wierzchołek Góry
już bezpiecznych

Mapa — tam gdzie znajduje się symbol twego istnienia
ma dziwne załamanie
nie wynikające bynajmniej z typowego składania mapy
bolesne i trwałe

Nie ujmuje to twemu pięknu
wręcz rodzi się pytanie:
kto mógłby chcieć próbować usiłować zamazać zniszczyć
wskazanie mapy
drogowskaz do ciebie

Przecież nie Góra i nie Strumień, i nie Powietrze
których własnością jesteś
naczyniem jakże drogocennym


Uciążliwe budzenie —
piątek, 2 lipca 2004 r., godz. 2:07