Mateusz Żmud
Moja radość

Moja radość jest pierzasta jak kurtyna rzęs u wrót raju.
Moja radość jest różowa jak oddech warg śmiechodajnych.
Moja radość przetykana złotą nicią ufności syzyfowej pracy.
Moja radość to puchowe baranki zrywane ze śnieżnobiałej łąki kwiatów łaski bożej.
Moja radość to dryfowanie u brzegów lazurowej namiętności szczęścia obok mnie.
Moja radość to błękit najczystszy pochmurnego dnia.
Moja radość to wąż tęczowy jutra o poranku.
Moja radość to liść jesienny w skwarze lata.
Moja radość to bezradność, gdy Bóg patrzy.