Strona główna

Poezja?

Akt strzelisty
Być nad mieć
Chcę abyś mówiła
Ciemna noc zmyślona
Cóż prócz cynizmu?
Czasami
Do przyjaciół Apologetów (nieśmiały głos zza kotary)
Dolina Zuzanny
Dziękuję
Dziki nurt
Egzystencja
Grządki Hiobowe
Jak mi jest
Kiedy jesteś
Kłodzko powrotów
Kropla
Łudzisz się
Marchewka
Modlitwa
Moja radość
Moje twoje włosy
My
Na koniec Papieskiej Paschy
Na szczycie świata
Nad przepaścią
Nagrywasz mnie
Najskrytsze marzenia
Nie wiem
Oblubienica Wiatru
Okna i widoki
Osiem minut później
Piszę do Ciebie
Pragnienie
Prawda o mnie
Pukanie
Pukanie II
Punkt odniesienia
Pustynia pustki. Nadzieja jak wektor
Słońce na szosie
Spieszy się czas
Szelest nylonowych worków
Śródnocne niebo
Świat moich wspomnień
Taka stara
Teoria względności mądrości
To
Twoja młodość
Wiara w tęczę
Wiecznie nieobecnym być
Wola
Wszystko i nic
Zabijam się
Zaczarowałem owoc
Założyłeś maskę
Zapach zimy
Zasnąć chciałbym
Zimno tu
Znowu cię spotkałem

Kontakt

Google

 

Reklama


Olek J. Kowalski
Na koniec Papieskiej Paschy

*


Zasadzeni w domu Pańskim
  rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga.
Wydadzą owoc nawet i w starości,
  pełni soków i zawsze żywotni,
aby świadczyć, że Pan jest sprawiedliwy,
  moja Skała, nie ma w Nim nieprawości.

Psalm 92,14–16

Gdyby jakimś zrządzeniem Opatrzności
misja Syna Bożego na ziemi
miała polegać na tym,
że dożyłby On
w sprawiedliwości i miłości
sędziwego wieku
i umierał jako Święty Starzec,
Wcielenie MIŁOSIERDZIA,
to Ty, Ojcze Święty —
a wraz z Tobą Twoje życie, posłannictwo, cierpienie i śmierć —
PASCHA —
Ty sam, Ojcze,
byłbyś dla mnie
Bożym dowodem
na istnienie
takiej «alternatywy» zbawiania świata i człowieka.

Nie zapominając,
Kto jest Źródłem MIŁOSIERDZIA
i Pierwszym Wcieleniem MIŁOSIERDZIA,
i Pocieszającym Tchnieniem MIŁOSIERDZIA w tych, którzy pragną,

bo ku Niemu —
nasza nadzieja…

Twój syn

Wrocław \ Gajowice,
Niedziela Miłosierdzia Bożego — zakończenie Papieskiej Paschy, 3 kwietnia 2005 r.

*


 

Reklamy

© 2001–2008 by Szum.pl